زوپیر سردار سپاه جاوید

ای مزدا . ای دانای بزرگ . ای ناپیدای نیکی افزای
اینک فروتنانه خواهانم یاری ترا با دستانی برافراشته
خواستار شادی و شادکامه برای همه
بشنود تا با راستی و خرد و منش نیک خشنود سازم از خود روان آفرینش را

گله مند است روان آفرینش
گوید که چرا آفریدی مرا ؟    که بود هستی بخش من ؟
جهان آکنه از خشم . ستم . سنگدلی و زور گویی
بنما بر من رهایی بخش شایسته ای را
تنها تویی پناه من

ای اهورا مزدا پایدار باد شهریاریت بر آفریدگانت
بر آبها و گیاهان و آنچه نیکو که تو آفریدی
بادا که راستی را نیرو بخشی و دروغ را ناتوانی بخشی
پیروز باد راستی   سرنگون باد دروغ
برود دروغ  سرنگون  برانداخته  رانده  نابود  و ناکام  باد دروغ ....